خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - خطبه : 104 - ره آورد بعثت پیامبر ص - ترجمه استاد دشتی


(در سال 36-هجرى وقتى امام به سوى شهر بصره حرکت مى کرد در صحراى ربذه هنگامى که برخى از حجّاج بیت اللّه نیز به سخنان آن حضرت گوش فرا مى دادند ایراد فرمود)
ره آورد بعثت پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم )
پس از ستایش پروردگار، همانا خداوند سبحان، حضرت محمّد (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) را مبعوث فرمود، در روزگارانى که عرب کتابى نخوانده و ادّعاى وحى و پیامبرى نداشت. پیامبر اسلام (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) با یارانش به مبارزه با مخالفان پرداخت تا آنان را به سر منزل نجات کشاند، و پیش از آن که مرگشان فرا رسد آنان را به رستگارى رساند. با خستگان مدارا کرد، و شکسته حالان را زیر بال گرفت تا همه را به راه راست هدایت فرمود، جز آنان که راه گمراهى پیمودند. و در آنها خیرى نبود. همه را نجات داد، و در جایگاه مناسب رستگارى، استقرارشان بخشید، تا آن که آسیاب زندگى آنان به چرخش در آمد، و نیزه شان تیز شد. به خدا سوگند من در دنباله آن سپاه بودم، تا باطل شکست خورد و عقب نشست، و همه رهبرى اسلام را فرمانبردار شدند، در این راه هرگز ناتوان نشدم، و نترسیدم، و خیانت نکردم، و سستى در من راه نیافت. به خدا سوگند درون باطل را مى شکافم تا حق را از پهلویش بیرون کشم.
مى گویم: (جملات برگزیده این خطبه را در خطبه 33-نیز آورده ایم، چون در این نقل اندک تفاوتى وجود داشت بار دیگر جداگانه آن را آورده ام) .

 


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 103





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,677,302,492