خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - خطبه : 149 - وصایای آن حضرت قبل از شهادت - ترجمه استاد دشتی


(در سال 40 هجرى در بیستم رمضان قبل از شهادت فرمود)

 

1-یاد مرگ
اى مردم هر کس از مرگ بگریزد، به هنگام فرار آن را خواهد دید، اجل سر آمد زندگى، و فرار از مرگ رسیدن به آن است، چه روزگارانى که در پى گشودن راز نهفته اش بودم اما خواست خداوند جز پنهان ماندن آن نبود، هیهات که این، علمى پنهان است.
2-وصیّت هاى امام على علیه السّلام
امّا وصیّت من نسبت به خدا، آن که چیزى را شریک خدا قرار ندهید، و نسبت به پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) این است که، سنّت و شریعت او را ضایع نکنید. این دو ستون محکم را بر پا دارید و این دو چراغ را فروزان نگهدارید و تا آن زمان که از حق منحرف نشده اید، سرزنشى نخواهید داشت، که براى هر کس به اندازه توانایى او وظیفه اى تعیین گردیده، و نسبت به افراد جاهل و نادان تخفیف داده شده است زیرا که: پروردگار رحیم، و دین استوار، و پیشوا آگاه است. من دیروز رهبر شما بودم و امروز مایه پند و عبرت شما هستم، و فردا از شما جدا خواهم شد، خدا شما و مرا بیامرزد.
 ص 275
اگر از این ضربت و در این لغزشگاه نجات یابم، که حرفى نیست، امّا اگر گام ها بلغزد و از این جهان بروم، ما نیز چون دیگران در سایه شاخسار درختان، مسیر وزش باد و باران، و زیر سایه ابرهاى متراکم آسمان پراکنده مى شویم، و آثارمان در روى زمین نابود خواهد شد. من از همسایگان شما بودم، که چند روزى در کنار شما زیستم، و به زودى از من جز جسدى بى روح و ساکن پس از آن همه تلاش، و خاموش پس از آن همه گفتار، باقى نخواهد ماند، پس باید سکوت من، و بى حرکت دست و پا و چشم ها و اندام من، مایه پند و اندرز شما گردد، که از هر منطق رسایى و از هر سخن مؤثّرى عبرت انگیزتر است. وداع و خدا حافظى من با شما چونان جدایى کسى است که آماده ملاقات پروردگار است، فردا ارزش ایّام زندگى مرا خواهید دید، و راز درونم را خواهید دانست. پس از آن که جاى مرا خالى دیدید و دیگرى بر جاى من نشست، مرا خواهید شناخت.


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 154 نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 155





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,675,828,020