خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - خطبه : 150 - اشاره به حوادث سخت آینده - ترجمه استاد دشتی


(در این خطبه به حوادث سخت آینده اشاره دارد)
1-آینده بشریّت و ظهور حضرت مهدى (عج)
به راههاى چپ و راست رفتند، و راه ضلالت و گمراهى پیمودند، و راه روشن هدایت را گذاشتند. پس در باره آنچه که باید باشد شتاب نکنید، و آنچه را که در آینده باید بیاید دیر مشمارید، چه بسا کسى براى رسیدن به چیزى شتاب مى کند امّا وقتى به آن رسید دوست دارد که اى کاش آن را نمى دید، و چه نزدیک است امروز ما به فردایى که سپیده آن آشکار شد. اى مردم اینک ما در آستانه تحقّق وعده هاى داده شده، و نزدیکى طلوع آن چیزهایى که بر شما پوشیده و ابهام آمیز است، قرار داریم.
2-ره آورد حکومت حضرت مهدى (عج)
بدانید آن کس از ما (حضرت مهدى «عج») که فتنه هاى آینده را دریابد، با چراغى روشنگر در آن گام مى نهد، و بر همان سیره و روش پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) و امامان علیهم السّلام رفتار مى کند تا گره ها را بگشاید، بردگان و ملّت هاى اسیر را آزاد سازد، جمعیّت هاى گمراه و ستمگر را پراکنده و حق جویان پراکنده را جمع آورى مى کند. حضرت مهدى (عج) سال هاى طولانى در پنهانى از مردم به سر مى برد آن چنان که اثر شناسان، اثر قدمش را نمى شناسند، گر چه در یافتن اثر و نشانه ها تلاش فراوان کنند. سپس گروهى براى درهم کوبیدن فتنه ها آماده مى گردند، و چونان شمشیرها صیقل مى خورند، دیده هاشان با قرآن روشنایى گیرد، و در گوش هاشان تفسیر قرآن طنین افکند، و در صبحگاهان و شامگاهان جامهاى حکمت سر مى کشند.  
3-سرنوشت امّت اسلامى پس از پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم )
روزگار آنان به طول انجامید تا رسوایى آنها به نهایت رسید، و خود را سزاوار بلاى زمانه گرداندند، و چون پایان مدّت آنها نزدیک شد، گروهى در فتنه ها آسودند و گروهى دست به حمله
 ص 277
و پیکار با فسادگران زدند و با شکیبایى که داشتند بر خدا منّت ننهادند، و جان دادن در راه خدا را بزرگ نشمردند، تا آنجا که اراده الهى به پایان دوران جاهلیّت موافق شد، شمشیرها در راه خدا کشیدند، و بینش هاى خود را بر شمشیر نشاندند، و طاعت پروردگار خود را پذیرفتند، و فرمان پند دهنده خود را شنیدند، و در پیروزى و سربلندى زیستند تا آن که خدا، پیامبرش را نزد خود برد، (افسوس) که گروهى به گذشته جاهلى خود باز گشتند، و با پیمودن راه هاى گوناگون به گمراهى رسیدند، و به دوستان منحرف خود پیوستند و از دوستى با مؤمنان بریدند که به آن امر شده بودند، و بنیان اسلامى را تغییر داده در جاى دیگرى بنا نهادند، آنان کانون هر خطا و گناه، و پناهگاه هر فتنه جو شدند. که سرانجام در سرگردانى فرو رفته، و در غفلت و مستى به روش و آیین فرعونیان در آمدند، یا از همه بریده و دل به دنیا بستند، و یا پیوند خود را با دین گسستند.


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 155 نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 156





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,675,053,200