خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - خطبه : 215 - ستایش و نیایش - ترجمه استاد دشتی


(همواره با این کلمات خدا را مى خواند)
ستایش خداوندى را سزاست که شبم را به صبح آورد بى آن که مرده یا بیمار باشم، نه دردى بر رگ هاى تنم باقى گذارد، و نه به کیفر بدترین کردارم گرفتار کرد، نه بى فرزند و خاندان مانده، و نه از دین خدا روى گردانم، نه منکر پروردگار، نه ایمانم دگرگون، و نه عقلم آشفته، و نه به عذاب امّت هاى گذشته گرفتارم. در حالى که صبح کردم که بنده اى بى اختیار و بر نفس خود ستمکارم. خدایا بر تو است که مرا محکوم فرمایى در حالى که عذرى ندارم، و توان فراهم آوردن چیزى جز آنچه که تو مى بخشایى ندارم، و قدرت حفظ خویش ندارم جز آن که تو مرا حفظ کنى. خدایا به تو پناه مى برم از آن که در سایه بى نیازى تو، تهیدست باشم، یا در پرتو روشنایى هدایت تو گمراه گردم، یا در پناه قدرت تو بر من ستم روا دارند، یا خوار و ذلیل باشم در حالى که کار در دست تو باشد خدایا جانم را نخستین نعمت گرانبهایى قرار ده که مى ستانى، و نخستین سپرده اى. قرار ده که از من باز پس مى گیرى خدایا ما به تو پناه مى بریم از آن که از فرمود:ه تو بیرون شویم، یا از دین تو خارج گردیم، یا هواهاى نفسانى پیاپى بر ما فرود آید، که از هدایت ارزانى شده از جانب تو سرباز زنیم.
 


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 263 نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 264





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,677,291,972