خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - نامه : 44 - هشدار به زیاد از نقشه های معاویه و ردّ ادّعای ابوسفیان - ترجمه استاد دشتی


(نامه به زیاد بن أبیه در سال 39 هجرى آن هنگام که امام با خبر شد، معاویه نامه اى به او نوشته، و به بهانه اینکه زیاد برادر معاویه است مى خواهد او را فریب دهد).  
افشاى توطئه معاویه نسبت به زیاد
اطلاع یافتم که معاویه براى تو نامه اى نوشته تا عقل تو را بلغزاند، و اراده تو را سست کند. از او بترس که شیطان است، و از پیش رو، و پشت سر، و از راست و چپ به سوى انسان مى آید تا در حال فراموشى، او را تسلیم خود سازد، و شعور و درکش را بر باید. آرى ابو سفیان در زمان عمر بن خطّاب ادّعایى بدون اندیشه و با وسوسه شیطان کرد که نسبى را درست مى کند، و نه کسى با آن سزاوار ارث مى شود. ادّعا کننده چونان شترى بیگانه است که در جمع شتران یک گله وارد شده تا از آبشخور آب آنان بنوشد که دیگر شتران او را از خود ندانسته، و از جمع خود دور کنند. یا چونان ظرفى که بر پالان مرکبى آویزان و پیوسته از این سو بدان سو لرزان باشد.
(وقتى زیاد نامه را خواند گفت به پروردگار کعبه سوگند که امام علیه السلام به آنچه در دل من مى گذشت گواهى داد تا آن که معاویه او را به همکارى دعوت کرد. «واغل» حیوانى است که براى نوشیدن آب هجوم مى آورد امّا از شمار گله نیست و همواره دیگر شتران او را به عقب مى رانند، و «نوط مذبذب» ظرفى است،
 ص 553
که به مرکب مى آویزند، که همیشه به این سو و آن سو مى جهد، و در حال حرکت لرزان است).

 


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 338 نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 339





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,675,119,351