خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - خطبه : 48 - هنگام حرکت برای جنگ با شامیان - ترجمه استاد دشتی


 ص 101
(به هنگام حرکت براى جنگ با شامیان، در نخیله کوفه در 25-شوّال سال 37-هجرى قمرى ایراد فرمود)

ستایش خداوند را سزاست، هر لحظه که شب فرا رسد، و پرده تاریکى فرو افتد، ستایش مخصوص پروردگار است هر زمان که ستاره اى طلوع و غروب کند، ستایش خداوندى را سزاست که نعمت هاى او پایان نمى پذیرد، و بخشش هاى او را جبران نتوان کرد، پس از ستایش پروردگار، پیشتازان لشکرم را از جلو فرستادم،  و دستور دادم در کنار فرات توقّف کنند، تا فرمان من به آنها برسد، زیرا تصمیم گرفتم از آب فرات بگذرم و به سوى جمعیّتى از شما که در اطراف دجله مسکن گزیده اند رهسپار گردم و آنها را همراه شما بسیج نمایم، و از آنها براى کمک و تقویت شما یارى بطلبم.
مى گویم: (منظور امام از «ملطاط» آنجایى است که دستور توقّف داد، «کنار فرات» که به کنار فرات یا دریا «ملطاط» هم مى گویند. و امام علیه السّلام از کلمه «نطفه» آب فرات اراده کرده که شگفت آور است)


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 46





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,678,493,234