خدمات تلفن همراه تبیان

نهج البلاغه تبیان - نامه : 73 - افشای سیمای دروغین معاویه - ترجمه استاد دشتی


(نامه به معاویه)
پس از یاد خدا و درود من با پاسخ هاى پیاپى به نامه هایت، و شنیدن مطالب نوشته هایت، رأى خود را سست، و زیرکى خود را به خطا نسبت مى دهم، و همانا تو که مدام خواسته هایى از من دارى و نامه هاى فراوان مى نویسى، به کسى مانى که به خواب سنگینى فرو رفته، و خواب هاى دروغینش او را تکذیب مى کند، یا چون سرگردانى هستى که ایستادن طولانى بر او دشوار مى باشد، و نمى داند. آیا آینده به سود او یا به زیانش خواهد بود گرچه تو آن کس نیستى امّا به تو شباهت دارد. به خدا سوگند اگر پرهیز از خونریزى در مهلت تعیین شده نبود، ضربه کوبنده اى دریافت مى کردى که استخوان را خرد، و گوشت را بریزاند،
 ص 617
معاویه بدان که شیطان تو را نمى گذارد تا به نیکوترین کارت  بپردازى، و اندرزى که به سود تو است بشنوى. درود بر آنان که سزاوار درودند.


با متن عربی بزرگتر کوچکتر 
نهج البلاغه مرکز طبع و نشر قرآن کریم صفحه 381





جستجو فراز بعد فراز قبل 

در باره ما   |  تماس با ما  |   نظرخواهی

دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 1,678,501,727